Konu Başlığı: Zeki Demirkubuz : Üçüncü Sayfa, İtiraf, Bekleme Odası

Bu aralar kişisel türk filmleri festivali düzenledim kendime :)

Galiba türk sineması'nın en minimalist sinemacısıyla tanıştım.. söyleyeceği şeylere odaklanan ve bunun haricinde ne varsa minimum düzeyde tutan biryönetmen. bu bazen biçimsel yönden dezavantaj olarak görünecektir ama insan doğası ve ilişkilerine yönelik konulara ağırlık verenler için sorun olmayacaktır.. varsın bu seferde sonu başı eski kalıplara bağlı bir sinema izlemeyelim. birşey kaybetmeyiz.. daha çok yeni bir şeyler görmüş oluruz.. (olduk)

Zeki Demirkubuz'un elimde (şu an için) üç filmi varmış. ben de bunları çekim sırasına göre peşpeşe izledim..


Üçüncü Sayfa:
------------------

gazetelerin genelde klasik sayfası olur ya 3. sayfa.. teğet geçtiğimiz ama hep birşekilde var-olan olaylar.. belki burası amerika değil kardeşim köşe başlarında zenciler yok ölüm korkumuz yok allah'a şükür düşüncesiyle birer karikatürmüş gibi kartonsal değer verip geçilen olayların olduğu sayfa gibi bir film.. iç karartıcı daracık mekanlarda geçen kasvetli bir film. en güzeli de Başak Köklükaya fenomeni ile tanışma şerefine erişilen film olabilir benim açımdan.. neden fenomen dediğimi az sonra öğreneceksiniz..
meryem'in isa'ya olanları anlatırken sesini duyduğumuz ama dudaklarının kıpırdamadığı sahne de ilginçti.. ayrıca bu bayanın çizdiği karakterde ister istemez femme fatale (filmden bahsetmiyorum kavramdan bahsediyorum) durumu hissettim.. bilmiyorum başka aklına gelen oldu mu izlerken ?


İtiraf:
--------

aldatan bir kadın ve bunu farkedip kendisiyle çelişen bir erkek. ilişkinin çatırdaması ve ardından gelişenler... işte bir Taner Birsel yükselişi ve Başak Köklükaya'ya tapma filmi.. Taner Birsel'i zaten taaaa Türk yapımı x-files dizisi Sır Dosyası'ndan beri sevdiğimi arada sırada dile getirsem de bu filmde dağıtmış ortalığı.. ilgili psikolojiye düşmüş bir erkeği nasıl ifade etmektir bu. adamın ağlayarak kendini parçaladığı sahne var ki anlatılmaz görmek lazım. Başak Köklükaya da nasıl bir büyüye sahip anlaşılmaz, ama istemeden (tabi bu istememek istemenin zıttı olarak düşünülmesin. farkında olmadan diyeyim.. ) sempati duyuyorsunuz, takip edilesi oyuncular arasına alıyorsunuz ve onu seyretmenin keyfine doyuyorsunuz.. aldatma şüphesinin nasıl da bir insanı içten içe kemirdiğini çok güzel karı koca diyalogları ve kavga sahneleriyle gösteren bir film...


Bekleme Odası:
-------------------

bu sefer sadece yönetmekle kalmamış bir de başrolde oynamış Z.D. hatta kendini oynamış bile olabilir bilemeyeceğim.. bu adam tivi göstermeyi ve tivide çalan şarkıları fon müziği olarak kullanmayı gerçekten seviyor bunu anladım.. bayan karakterlerin sürekli konuştuğu ve sorular sorduğu durumlarda Ahmet'in anlatsam o enerjiyi harcadığına değecek mi acaba tarzındaki sessizliği çok güzeldi.. az önce izlediğim smallville bölümünde de görüp altını çizmek istediğim "bayanların tam olarak asla anlaşılamayacakları gerçeği" durumu burada da vardı.. "beni seviyor musun", "beni eskisi gibi sevmiyor musun" vb... böyle sorular olabilir mi dünya üzerinde ya.. soruyu sorabiliyorsan zaten ortada o sevgi yoktur sen neyin muhasebesini yapıyorsun :)) gerçekten zor... ahmet gibi sessiz olmak lazım galiba...

bu üç filmin içinde en çok itiraf'ı beğendim...