Nasıl bağırılırdı kelimelerin içinde son sesli harfi uzatmadan...
Nasıl ağlanır da nasıl titretilirdi?
Ama insanlar nasıl gelişti de nasıl titrediğini sakladı...
Yalan mı kazındı?
Yalan mı sanıldı içim...
İçim sanıldı da karşımdaki mi yanıldı?
Yanıldı da yalana sarıldı!
Biz sevdik mi...
Sevdik de mi savrulduk
Ben kararsızken sen kararlıydın...
Şimdi dahi kararsızmışsam bile istedim,
Sen neredesin...
Kumlarda tırnak izlerim kaldı...
Avuç içlerim terledi.
Kum taneleri yapıştı.
Ben çaresiz bir bağdaş kurdum üzerlerine.
Yarın gidiyorum
Bu son gecem...
Bağıra bağıra şarkı söylüyorum sana...
Ben penceremden beyaz karlara bakıyor olacağım.
Sen yoğun bir genç adam olacaksın.
Muhtemelen çok değişmeyecek senin için hayat,
Sadece belki kısa bir süre düzene girip çıkmış bir hayat.
Arkadaşlarımla vedalaşıyorum
Aralarında sen yoksun...
Uğraşmadın bile olmak için.
Kamera kalabalığın arasından bana yoğunlaştığında,
Ekranda son olarak gülümseyişimi gösterdi.
Birisine sarılmıştım gülümseyen suratım omzundaydı...
Ama gözlerimde soru işareti parıldıyordu.
Seni arıyordum belli ki...
Evet bu şiiri yazdığımı hatırlıyorum,
Bir üç hafta öncesiydi.
Şimdi kırıntı kalmadı.
Bu da ağzı bağlanıp gitti.
Tam bu hislerimi hatırlıyorum...
Yine de bir hafta öncesi kadar üzgün değilmişim.
Ya şimdi?
Bir hafta öncesini bile hatırlamıyorum.
Gitti...
Aklımdan gitti.
Ve gelecek,
Tıpkı senin geldiğin gibi biri.
www.residance.net köşe yazarlarında... Lamure Kültür ve Edebiyat Dergisi http://www.msgsu.net
http://armonak.blogspot.com/http://armoniguncel.blogspot.com
yazmanız çok iyide ben buna pek bir anlam veremedim. yanlış anlamayın yazmanız mükemmel bir olay. ama edebi yazılar bence süreklilik ister. ben girdiğiniz metni kafamda bir türlü bir araya getiremedim. Belki de okuduğum eski edebi eserlerden dolayı yeni kelimelere pek alışkın olmayışımdan da kaynaklanabilir. Neyse siz boşverin beni yazmaya devam edin..
Mesaj modela tarafından 22.10.2006 (16:28) yeniden düzenlendi. Açıklama: anlaşılırlık
Ansızın gidiverdi...
Onurlu ve sessiz
Işıksız,izsiz
Acımadan,hissiz
Gidiverdi...
Önce bulutları çağırdı
Sonra güneşleri batırdı
Ufukları kanattı usulca
Dağıttı aydınlığı bir bir
Haber saldı mehtaba
Kuş uçurdu fezaya
Ve gidiverdi...
Göremeden,göstermeden
Öyle bir hışımla
Öyle bir hızla
Öyle bir hırsla
Bir anda,bir zamanda
Yitiverdi karanlıkta
Beklemeden,dinlemeden
"Elveda" bile demeden
Hiçbir şey vermeden
Çalarak ömrümden
Gidiverdi...
Bir el süremeden
Düş bile göremeden
Bile bile...
Göre göre...
Yıka yıka...
Eze eze...
Gidiverdi...
İstese de gelemez artık
Bu ise tek pişmanlık
Ölüden daha cansız
Taştan daha kansız
Gölgeden daha yalnız
Çok ama çok zamansız
Gidiverdi...
Bir umut,bir acı bırakıp
Yarını takvimden çağırıp
Deli deli döne döne
Tarihin en dibine
Gidiverdi...
Dün gidiverdi...
"Dün" gidiverdi...
harikulade olmuş, okudukça okuyası geliyor insanın.. teşekkürler @UlgenKhan
teşekkürler
Ansızın Gitti.
Her günkü gibi görüyordum onu.
Elleri elimdeydi.
Gözlerinde gördüğüm ışık
Hep olduğu gibi arkama baktırdı
Ne yansıyor acaba gözlerinde
Bir sokak lambası mı?
Yoksa bir yıldız mı?
Yine bir şey yoktu
Işık çekmiş gözleriyle
Anszın gitti.
Sokak dar ve umutsuzdu yükseldikçe kenarları geceye hasiliniyor hakayboluyordu vardan
Bir elime, bir elimi bıraktım, bari biri kimsesiz kalmasın diye
İki kedi tarttı ümitsiz çökmüş bedenimi
Ve çöpler arasında yıkılmış gölgemi
Bir ben, bir de ıslık çalan bir şakacı rüzgar
Nice aşkları üfleyip geçmiş gülüşüyle
Aldı gitti al.çak hava basıncını
Ben, tek; ben garip ve anlaşılmaz,
O soğuk gecenin titreten şefkatinde
Ağzı bağlı bir aşkı dinlendirdim.
Her aşkı dinlendiren dilsiz gecede.
Ağzı bağlanıp gitti,
Sustu,
Sus olmuştu,
Pus olmuştu kelimeler boğazında,
Düğüm düğüm neydi ?
Üfleyenler gibi...
Ne dedi ... ne diyebildi .
Ardına bakakalamadı bile ,
Kalmaya cesaret gerekti .
Sadece gitti
Sadecesiz gitmeye ise sözler yetmedi
Neyaptı... ne söyledi .
Sadece gitti .
Sözler yetemedi
Yetmeyecekti
Ağzını bağlayıp yüreğine
Gitti...
ansızın gittin.
düştüğün yerde
nefessiz kaldığın anda
bilemediğin saniye
ben hep ağlamış olacağım
belki dönmeyeceksin
beni bilemeyeceksin
mutlu olsan da olmasan da
ben hep kahroluyor olacağım
uçan kuşların kanadında
çaresiz annenin kucağında
sen beni sevsen de sevmesen de
ben hep ağlıyor olacağım
düştüğüm her yerde
nefessiz kaldığım her anda
bilemediğim her saniye
sen hep aklımda olacaksın
ayrılıklarda
bir hasret türküsü söylerdi
pervasızca tükenen gecelere
susardı, ağardı; hıçkırarak
karanlık geceye
ayrılıklardaydı gönlü,
sessizce biten bir hüzün.
durmak bilmeyen yağurdu,
ağardı o, ayrılıklarda...
selamsız sabahsızdı...
yitip geçen günler,
son sessizliğnde hayatın.
ağardı kalbi, kanayan, durmayan.
söyleyemezdi şrkısını,
ne sevginin, ne ayrılığn...
ağıyordu... ben giderken.
hala ağıyor, biliyorum.
işe o an dedim...
ama söyleyemedim.
ne oluyordu bilmem ama,
ben de ağıyordum...
ayrılıklardaydı gönlüm,
hüzünlere akan bir ırmak...
ya da solmuşbir yaprak,
sessizce geçen onca gün.
kimse farketmedi yokluğnu,
varlığnı da bilmezlerdi.
sensiz gecelerde düşndüm,
gerçek miydi sesin?
gerçek miydin? ayrılıklarda...
(yansımalar-ayrılıklarda parçasından esinlendim, 2.5 ay önce yazmıştım, parça grubun diğer tüm parçaları gibi enstrümental)
i got the blues.
gittin
dönmedin dönmicen
sevmedin sevmicen
sensiz her dakkanın acısını
bilmedin bilmicen
ağladım hep ağlıcam
üşüdüm hep üşücem
sensiz her dakikanın acısını
bildim hep bilicem
isyan doluyum
nefret doluyum
sensiz her dakikanın acısıyla
yetişkin oldum
bugün bilmediklerini
yarın bildiklerimi
yazsam anıta
olduğumu tarih yazardı.
sen dönseydin de ben hep çocuk olsaydım..
Konu Adresi (URL)
About LinkBacks
Kullanıcı Profili
Forum Mesajlarını Görüntüle
Blog Mesajlarını Görüntüle
Makaleleri Görüntüle
Mesajdan alıntı yaparak yeni bir cevap ekleyin
Ana Sayfaya Git
