Nemli bir bankta oturuyordum
Bir sonbahar gün batımında
Rıhtımın kenarındaki yalnız şairdim..

Birden eski bir aşk şarkısı
Duydum sözleri silinik,unutulmuş...

Önümde rüzgarla tango yapan kuru yapraklar,
Denizden gelen o huzur verici ses....
Ve sonbaharda göç eden kuşlar yüreğindeki umutlarla....

Hepsi bu aşk şarkısını mırıldanıyordu
Birbirinden farklı tonlarda
Birşeyleri anlatmaya çalışıyorlardı sanki...
Seni mi hatırlatmaktı istedikleri ...

Yağmur gibi yağdı yüreğime bu sözler
Sızıyla ıslandı yüreğim
Tebesümle andım seni
Ve tekrar aldım
Kaybolduğun karalığın içiden
Koydum yüreğimin en güzel yerine
Ve birdaha bırakmayacağım seni gidemiyeceksin hiç bir yere!!
Çünkü söz verdim göçmen kuşlara.....denize......yapraklara.....SON BAHAR ŞARKISINA....